و از آمدنم نبود گردون را سود

وز رفتن من جلال و جاهش نفرود

وزهیچ نیزد و گوشم نشنود

کاین آمدنم و رفتنم از بهر چه بود

عرق چو از رُخت ای سرو دلستان بچکد
                                                    زخاک لاله  بر آید ز لاله جان بچکد
ز شرم روی  تو  در باغ وقت  گل چیدن
                                                     گل آب گردد وازدست باغبان بچکد

نفست شکفته بادا و

                      ترانه ات شنیدم

                                       گل آفتابگردن!

نگهت خجسته بادا و

                        شکفتن تو دیدم

                                          گل آفتبگردان!

            نه بنفشه داند این راز،نه بید و رازیانه

                                           دم همتی شگرف است تو را درین میانه...

فرياد زبي مهريت اي گل که دراين باغ

                                            چون غنچه پاييزشگفتن نتوانم

اي چشم سخن گوي تو بشنو ز نگاهم

                                            دارم سخني با تو گفتن نتوانم